Kwiat kalafiora

Obrazki plamiste (Arum maculatum) - bylina z rodziny obrazkowatych. Roślina chroniona w Polsce. Jest trująca z powodu zawartości aroiny.

Kwiaty

Kwiaty brązowe, w maczugowatej kolbie otulonej pochwą białozielonkawą. Okres kwitnienia obrazków w Polsce to kwiecień - maj.

Łodyga

Łodyga wyprostowana, naga.

Liście

Liście obrazków są strzałkowate, często z ciemnozielonymi lub brązowymi plamami .

Biotop

Lasy liściaste i zarośla.

Występowanie

Roslina w Polsce dość rzadka, tylko na zachodzie i południu.

Łączeń baldaszkowy (Butomus umbellatus L.) - roślina z rodziny łączniowatych.

Charakterystyka

Pokrój 

Bylina dorastająca do wysokości 1,5 m wysokości.

Łodyga 

Gruba, rozrastająca się poziomo.

Liście 

Równowąskie, trójkanciaste, sztywne, długości do 1 m.

Kwiaty 

Okwiat w dwóch okółkach, sześciolistkowy, białoróżowy. Pręcików 9, słupków 6 zrośniętych częściowo u podstawy. Kwiaty zebrane w pozorny baldaszek osadzony na na szczycie pędu. Kwitnie w czerwcu i lipcu.

Owoc 

Mieszek opatrzony ziobkiem.

Biotop, wymagania 

Strefa umiarkowania Eurazji. Częsta w Polsce. Rośnie na brzegach wód wolno płynących lub stojących i na moczarach.

Jeżogłówka gałęzista (Sparganium erectum, S. ramosum) - gatunek rośliny należący do rodziny jeżogłówkowatych. W Polsce występuje pospolicie.

Charakterystyka

Łodyga 

Rozgałęziona, pełzająca, osiąga wysokość 30-150 cm. Tworzy rozłogi i bulwki.

Liście 

Ułożone skrętolegle, równowąskie, obejmujące łodygę, szerokości 3-15 mm. U nasady 3-kanciaste, z wyraźną linią grzbietową, ostro zakończone.

Kwiaty 

Roślina jednopienna, kwiaty rozdzielnopłciowe. Kwiatostany w kształcie główki, z niepozornymi kwiatami. Kolczaste kwiatostany żeńskie, wielkości 1-2 cm, osadzone są niżej, męskie zaś wyżej na łodydze. Kwiaty męskie mają 3 pręciki otoczone u nasady kilkoma łuskami. Kwitnie od czerwca do lipca.

Owoce 

Pestkowce.

Biotop 

Szuwary mulistych jezior i stawów. Preferuje glebę bogatą w składniki odżywcze. Jest gatunkiem charakterystycznym dla zespołu roślinności Sparganietum erecti

Skalnicowce (Saxifragales Dumort., Anal. Fam. Pl.: 35. 1829) - rząd przeważnie roślin zielnych należący do klasy Rosopsida.

Charakterystyka

Kwiaty 

Kwiaty promieniste, z dobrze wykształconym kielichem i koroną. Płatków korony, działek kielicha i pręcików jest 5, słupek jest 1.

Systematyka

Rodziny:

• agrestowate (Grossulariaceae)
• skalnicowate (Saxifragaceae)
• gruboszowate (Crassulaceae)

Wierzba płacząca (Salix x chrysocoma Dode) - gatunek lub odmiana drzew z rodziny wierzbowatych. Najpospolitsza z polskich wierzb. Uważana za odmianę wierzby białej, ale w rzeczywistości powstała ze skrzyżowania S. alba ‘Vitellina’ z S. babylonica ‘Babylon’. Gatunek ten pochodzi z Europy.

Charakterystyka

Pokrój 

Rozłożysta korona z długimi, cienkimi, giętkimi, żółtymi, zwisającymi gałęziami.

Liście 

Węższe niż u wierzby białej, u nasady wąskoklinowate, gęsto, drobno piłkowane.

Kwiaty 

Przeważają kwiaty męskie, co w czasie kwitnienia dodaje drzewu żółtego koloru. Kwiat żeński składa się z gruczołu miodnikowego i 1 słupka, a kwiat męski z 2 gruczołów miodnikowych i 2 pręcików.

Jeżogłówka gałęzista (Sparganium erectum, S. ramosum) - gatunek rośliny należący do rodziny jeżogłówkowatych. W Polsce występuje pospolicie.

Charakterystyka

Łodyga 

Rozgałęziona, pełzająca, osiąga wysokość 30-150 cm. Tworzy rozłogi i bulwki.

Liście 

Ułożone skrętolegle, równowąskie, obejmujące łodygę, szerokości 3-15 mm. U nasady 3-kanciaste, z wyraźną linią grzbietową, ostro zakończone.

Kwiaty 

Roślina jednopienna, kwiaty rozdzielnopłciowe. Kwiatostany w kształcie główki, z niepozornymi kwiatami. Kolczaste kwiatostany żeńskie, wielkości 1-2 cm, osadzone są niżej, męskie zaś wyżej na łodydze. Kwiaty męskie mają 3 pręciki otoczone u nasady kilkoma łuskami. Kwitnie od czerwca do lipca.

Owoce 

Pestkowce.

Biotop 

Szuwary mulistych jezior i stawów. Preferuje glebę bogatą w składniki odżywcze. Jest gatunkiem charakterystycznym dla zespołu roślinności Sparganietum erecti

Dziwaczek pospolity (łac. Mirabilis jalapa) - bylina z rodziny dziwaczkowatych, pochodzi z tropikalnego Meksyku. Osiąga wysokość 60-80cm. Kwitnie od lipca do października, kwiaty ma duże, o intensywnym, słodkim zapachu. Pojedyncza roślina może dawać kwiaty o różnym kolorze - od białego, przez żółty, do purpurowego. Również w trakcie kwitnienia kwiaty mogą zmieniać kolor.

Dziwaczek jest popularną rośliną ozdobną, ma zastosowanie jako roślina ogrodowa. Lubi nasłonecznione stanowiska.

Grono - jeden z rodzajów kwiatostanów groniastych. Ten typ kwiatostanu składa się z osi głównej, od której odchodzą osie boczne, które tworzą kwiaty szypułkowe.

Przykładem grona jest kwiatostan konwalii. Występujące u niektórych gatunków listki pod każdym kwiatkiem to przysadki. Kwiaty w gronie mogą wyrastać na wszystkie strony, może być grono dwustronne, lub jednostronne (np. u mieczyka dachówkowatego). Grono może być też częścią kwiatostanu złożonego, gdy zamiast pojedynczych kwiatów na szypułkach z osi głównej wyrastają kwiatostany, np. koszyczki (jak u lepiężnika, czy kłoski .
Potocznie mianem grona nazywa się też kiść winogron.

Owadopylność (entomogamia, entomofilia) - jeden z zoogamicznych sposobów zapylania oznaczający zapylanie kwiatów przez owady przenoszące pyłek.

Owadopylność

Owadopylność jest zależnością mutualistyczną, powstała na drodze koewolucji. Owady korzystają z pobieranego nektaru i pyłku, jednocześnie zapylają kwiaty. Do owadów zapylających kwiaty należą głównie: błonkówki, muchówki, motyle, chrząszcze. Największą rolę odgrywają należące do błonkówek pszczoły (Apoidea), szczególnie pszczoła miodna. Owady specjalizujące się w odżywianiu nektarem i pyłkiem kwiatów posiadają specjalne przystosowania, np. aparat gębowy typu ssącego (u motyli długa zwijana trąbka). Pszczoła miodna na odnóżach posiada specjalne koszyczki do zbierania pyłek|pyłku.

Również kwiaty roślin wykazują szereg przystosowań zwabiających owady i umożliwiających zapylenie:

• barwne, duże kwiaty lub drobne kwiaty zebrane w duże kwiatostany,
• zapach okwiatu,
• ukryte w głębi kwiatu miodnikach - owad, chcąc się do nich dostać musi otrzeć się o pylniki lub znamię słupka,
• produkowanie dużej ilości pyłku,
• wykształcenie pyłku o dużych, lepkich ziarnach, bogatych w substancje odżywcze.

Kolorowe plamy i lśniące włoski wskazują owadom drogę do ukrytych w głębi kwiatu miodników. Jeżeli kwiaty są małe, zebrane są w duży, widoczny z daleka kwiatostan. Tak jest np. u słonecznika i u innych roślin z rodziny astrowatych i innych rodzin. Kwiaty niektórych roślin np. berberysu, mają specjalną budowę, dzięki której pod ciężarem owada pręcik przegina się, obsypując go pyłkiem. Niektóre kwiaty stanowią dla owadów pułapkę. Np. u obuwika pospolitego kwiaty zamykają się, uniemożliwiając owadowi wyjście przez długi czas, co daje pewność zapylenia kwiatu przez wiercącego się w środku owada.

Specjalizacja w zapylaniu

Niektóre owady wykazują specjalizację – przystosowanie do zapylania tylko określonych gatunków roślin. Szczególnym przykładem są tu np. bleskotki, które zapylając kwiaty figowca składają w nich jaja, a rozwijający się z zapłodnionych kwiatów owoc stanowi inkubator i pożywienie dla niewielkich larw bleskotki. Innym przykładem specjalizacji do zapylania tylko przez wąska grupę owadów są kwiaty zapylane przez muchy (Cantharofilia) - wydzielają woń podobną do zapachu padliny.

Owady monolektyczne

Owady monolektyczne wykorzystują pyłek z jednego gatunku lub rodzaju rośliny.

Przykłady owadów monolektycznych:

• Hoplitis anthocopoides odwiedzają żmijowiec zwyczajny,
• Macropis europaea – tojeść,
• Melitta haemorrhoidalis i Melitta wankowiczi - dzwonki,
• Melitta nigricans - krwawnicę pospolitą,
• Melitta tricincta - zagorzałek późny.

Owady oligolektyczne

Owady oligolektyczne to takie, których wszystkie samice żyjące na tym samym obszarze zbierają pyłek z kilku blisko spokrewnionych roślin jednego gatunku lub rodzaju, nawet jeżeli mają do dyspozycji pyłek innych roślin.

Przykłady owadów oligolektycznych:

• Dasypoda braccata – zapylają szczeciowate,
• spójnica lucernowa i Melitta udmurtica - rośliny motylkowe.

Owady polilektyczne

Owady polilektyczne nie wykazują specjalizacji w zbieraniu pyłku z określonych roślin.

Przykłady owadów monolektycznych:

• żyjące w Europie pszczoły miodne,
• większość smuklikowatych,
• niektóre miesiarkowate.

Hiponimia - zawieranie się jednego znaczenia w drugim. Np. “róża” zawiera się w znaczeniu “kwiat”. Wyraz “kwiat” jest nadrzędny w stosunku do jego hiponimów. “Róża”, “fiołek” to kohiponimy wyrazu “kwiat”. Wyraz “kwiat” jest bardziej inkluzywny niż “róża”.

Hiponimia to objaw zhierarchizowania struktury wyrazowej.